Albrechtsbrunnen, Beschermde fontein in Innere Stadt, Wenen, Oostenrijk.

De Albrechtsbrunnen is een muurfontein tegen de Augustinerbastei, onder de Albertina, gebouwd van 1864 tot 1869. Het bassin is van Mauthausener graniet; de architect was Moritz von Loehr en de allegorieën in wit Carrara-marmer zijn van Johann Meixner. Gecanneleerde dubbele zuilen van kalksteen uit Aviano flankeren het hoofdbassin, de balustrade van de helling is van Untersberg-marmer. De middengroep toont Danubius met zijn hand op de schouder van Vindobona.

Het werk werd in 1869 gemaakt door Moritz von Loehr en Johann Meixner toen Wenen zijn middeleeuwse fortificaties afbrak voor stadsontwikkeling. Het vrijgemaakte ruimte stelde nieuwe openbare kunstwerken in prominente centrale gebieden mogelijk.

De twee hoofd figuren zijn Danubius, met een wilde gezichtsuitdrukking die aan overstromingen en ijsgang herinnert, en Vindobona, de stad, op wier schouder hij zijn hand legt. Tien zijrivieren stonden ooit in de muurnissen, waaronder Inn, Save, Drau, Theiss, Mur, Salzach, March, Raab, Enns en Traun, gemaakt om de omvang van Oostenrijk-Hongarije te tonen.

De fontein staat direct voor het Albertina-museum en is gemakkelijk te voet bereikbaar vanaf het Staatsopera-huis. De plaats ligt dicht bij meerdere openbare vervoersopties en winkelgebieden, wat een bezoek samen met andere nabijgelegen attracties eenvoudig maakt.

Meerdere originele marmeren beelden gingen tijdens de Tweede Wereldoorlog verloren of werden verplaatst, waardoor de huidige opstelling niet de oorspronkelijke volledige compositie toont. Dit maakt het een voorbeeld van hoe oorlogsgebeurtenissen kunstwerken in de stad hebben veranderd.