Friedenskirche Döllersheim, Kerkgebouw in Pölla, Oostenrijk

De Friedenskirche Döllersheim is een kerkruïne in Pölla, Oostenrijk, oorspronkelijk gewijd aan de heiligen Petrus en Paulus. De romaanse kern bestond uit een smal schip met een vermoedelijk rechthoekig koor; in de tweede helft van de 14e eeuw werden een westtoren en twee zijbeuken toegevoegd, en begin 15e eeuw werd een gotisch koor gebouwd. Het schip, zwaar beschadigd bij een Hussieten-aanval in 1427, werd in de tweede helft van de 15e eeuw herbouwd. Sinds 1976 wordt de ruïne geconserveerd: het middenschip kreeg een nieuw dak waarvan de helling niet overeenkomt met het oorspronkelijke, en de gewelven van het koor, de beide zijbeuken en de westelijke tribune werden hersteld.

Het bouwjaar van de kerk, die oorspronkelijk tot de parochie Altpölla behoorde, is onbekend. In de romaanse periode had ze een smal schip; in de tweede helft van de 14e eeuw werden een westtoren en twee zijbeuken toegevoegd. Begin 15e eeuw volgde een gotisch koor, en na een hussitische aanval in 1427 werd het schip in de tweede helft van de 15e eeuw herbouwd. De parochie werd op 1 oktober 1942 opgeheven en vanaf 1976 werd de ruïne geconserveerd.

De naam „Friedenskirche” (Vredeskerk) komt van de eenvoudige wijding door bisschop Franz Žak op 13 september 1986, toen de kerk opnieuw onder het patronaat van de apostelen Petrus en Paulus kwam. Op 23 mei 1988 werd een oecumenische dienst gehouden ter gelegenheid van 50 jaar sinds het begin van de gedwongen ontruiming; de ORF zond die live uit op televisie.

Sinds 1981 liggen de kerk, de begraafplaats en het voormalige hospitaal buiten het militaire verboden gebied en zijn ze altijd te bezoeken. De site is bereikbaar vanuit Pölla in het Waldviertel; na 1976 kreeg het schip een nieuw dak met een andere helling dan het oorspronkelijke, en werden de gewelven van koor en zijbeuken hersteld.

Het gebied rond Döllersheim werd onderdeel van een groot militair trainingsgebied, wat leidde tot de verdrijving van de oorspronkelijke dorpsbewoners in 1942 en hun terugkeer na de oorlog verhinderde. Dit maakte de kerk tot de laatste overgebleven verbinding met een verloren levensstijl, wat haar vandaag bijzondere betekenis geeft als plaats van herdenking.