Friedensbrücke, Vervoersbrug in de districten Alsergrund en Brigittenau, Wenen, Oostenrijk

De Friedensbrücke overspant het Donaukanaal en verbindt het 9de district Alsergrund met het 20ste district Brigittenau in Wenen. De structuur draagt twee tramlijnen, autoverkeer, en verbindt met het metrostation U4 eronder.

Een eerste ijzeren brug, ontworpen door August Köstlin en in 1871-1872 gebouwd door de Witkowitz-ijzerwerken met bouwmeester Wegerer, heette Brigittabrücke naar de patroonheilige van Brigittenau. In 1892 werd het brugdek 90 cm opgevijzeld voor de Stadtbahnlijn langs het Donaukanaal. Het toegenomen verkeer leidde tot gewichtsbeperkingen: in 1919 werden vrachtauto's verboden en tramtreinen staken één voor één over onder een lichtsein.

De brug is genoemd naar de Brigittenau, die onder de bescherming van de heilige Brigitta staat; lang heette ze Brigittabrücke. Sinds 1873 rijden er trams over, sinds 1897 de elektrische lijn, vanaf 1907 lijn 5. Het U4-station op de Alsergrunder oever, in 1901 geopend, heette Brigittabrücke.

De brug is gemakkelijk bereikbaar te voet vanaf beide oevers van het kanaal, met het metrostation U4 direct eronder dat duidelijke oriëntatie biedt. Houd er rekening mee dat tramway- en voertuigbewegingen lawaaierig kunnen zijn tijdens het oversteken.

De ijzeren constructie van 1871-1872 werd gebouwd door de Witkowitz-ijzerwerken naar plannen van August Köstlin, met een overspanning van ongeveer 65 meter en circa 6 meter doorvaarthoogte. In 1892 werd het brugdek 90 centimeter opgevijzeld voor de Donaukanallinie van de stadsspoorweg. In 1919 was de brug zo overbelast dat vrachtwagens verboden werden en trams er slechts één trein tegelijk mochten passeren, geregeld met een lichtsein.