Frauenmauerhöhle, Natuurlijk grottencomplex in Stiermarken, Oostenrijk.

De Frauenmauerhöhle is een grottenstelsel in de Hochschwab-bergen dat uitgebreide ondergrondse gangen en meerdere kamers bevat. De grot vertoont verschillende rotsformaties en ijsafzettingen die zich in de loop der tijd hebben gevormd.

Rond 1820 bereikten mijnwerkers uit Eisenerz de Klamm, een nauwe doorgang midden in de grot; pas nadat daar grote hoeveelheden puin waren geruimd, kon de grot van einde tot einde worden belopen en diende ze als kortere weg tussen Eisenerz en Tragöß. In 1961 ontdekte Sepp Illmaier de verbinding met de Langsteinhöhle; tegen 1998 was circa 21 km van het systeem opgemeten. In 2011 werd de verbinding met de Langstein-Eishöhle aangetoond.

Drie kruisen in de grot markeren de plek waar drie studenten stierven aan onderkoeling nadat hun enige lichtbron was uitgegaan; ze tastten langs een wand maar liepen rond een grote pijler. Een gedenkplaat bij de oostelijke ingang herinnert aan het bezoek van keizerin Elisabeth op 14 september 1885 met aartshertogin Marie Valerie. Het Illmaier-Platzl bij de westelijke ingang is vernoemd naar Sepp Illmaier, die in 1961 de verbinding met de Langsteinhöhle ontdekte.

De grot wordt over ongeveer 644 m tussen twee ingangen doorgetrokken: de westingang bereikt men vanaf de Präbichl-pas via de Leobner Hütte (4 uur) of vanaf de Gsollkurve van de B 115 (2 uur), de oostingang vanaf het einde van de weg van Tragöß richting Grüner See (Jassingau, ongeveer 3 uur). Vanaf 2026 worden geen regelmatige rondleidingen aangeboden, en het doorkruisen van dit uitgestrekte systeem zonder plaatselijke gids is niet ongevaarlijk.

De grot is een doorgangsgrot: de gang van ongeveer 644 m, oost-west georiënteerd, laat wandelaars het massief tussen Eisenerz en Tragöß oversteken. In 1961 ontdekte Sepp Illmaier uit Eisenerz de verbinding met de Langsteinhöhle; het Illmaier-Platzl bij het westportaal is naar hem vernoemd. Het systeem is een van de langste van Oostenrijk.