Gracarca

Gracarca is een archeologische berg van 676 meter hoogte, met wandelpaden die langs blootgestelde conglomeraatrotsformaties voeren. Het terrein vertoont talrijke groeven en markeringen in de stenen oppervlakken die jahrhundertenlange menselijke activiteit weerspiegelen.

Archeologisch onderzoek begon in 1992 en bracht resten van de Bronstijd, Hallstatt-periode en La Tène-periode aan het licht. Deze bevindingen tonen aan dat verschillende volkeren gedurende meer dan duizend jaar dit bergplateau herhaaldelijk bezetten.

De heuvel trok over de eeuwen verschillende gemeenschappen aan, zoals aangetoond door verspreide aardewerkfragmenten en gereedschappen. Deze objecten vertellen hoe mensen hier leefden en hun dagelijkse taken uitvoerden op deze uitgebreide hoogte.

Een gemarkeerd wandelpad biedt rechtstreeks toegang tot de berg, met informatieborden langs de route. Het pad is het hele jaar door toegankelijk en biedt verschillende uitzichtpunten langs de bergkam.

Opgravingen onthulden een groot Romeins waterbassein dat later werd herbestemd door Kelten voor ijzersmelting. Deze verschuiving in gebruik toont hoe praktisch de locatie was voor verschillende productieven activiteiten.