Trinkhalle, Erfgoedgebouw in Bad Ischl, Oostenrijk
De Trinkhalle is een voormalig kuuroord in Bad Ischl, Oostenrijk, vanaf 1829 gebouwd in classicistische stijl met een omgang van Korinthische zuilen. Tussen 1851 en 1853 werden twee zijvleugels toegevoegd. Het gebouw huisvest nu het toeristenbureau en de kuuradministratie en dient als evenementen- en tentoonstellingsruimte.
Franz Lössl bouwde de Trinkhalle vanaf 1829 als classicistisch zoutbad, in 1831 in gebruik genomen; eerst heette het Solbad of Wirerbad, naar Franz Wirer, lijfarts van keizer Franz Joseph I. Tussen 1851 en 1853 kwamen er twee zijvleugels bij. Na decennia van verwaarlozing werd in de jaren zestig sloop overwogen, maar men koos voor behoud en in 1963 begon een grondige renovatie.
De Latijnse inscripties op het gebouw verbinden de thermale bronnen met zon en zout, wat weerspiegelt hoe deze natuurlijke hulpbronnen de identiteit van de stad hebben gevormd. Bezoekers kunnen deze boodschappen op de gevels lezen en zien hoe diep de minerale wateren in de lokale trots zijn verweven.
De Trinkhalle ligt aan de rand van het centrum van Bad Ischl; in het gebouw zijn het stedelijke toeristenbureau en de plaatselijke toeristenvereniging gevestigd. De twee zijvleugels die tussen 1851 en 1853 werden aangebouwd, doen nu dienst als ruimtes voor evenementen en tentoonstellingen, met een wisselend programma per seizoen. Het voorplein werd bij de renovatie van 2007 opnieuw ingericht.
In de jaren 1960 stond het gebouw op de nominatie om te worden gesloopt, tot men besloot het te behouden; in 1963 begon een grondige restauratie. In 2005 ruilde de deelstaat Opper-Oostenrijk de verwaarloosde hal tegen gronden van de Alten Bauhof, en de restauratie van 2007 kostte ongeveer 1,9 miljoen euro.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 95.358 bijdragers wereldwijd.