Ruine Hohenwang, Kasteelruïne in Langenwang, Oostenrijk

De ruïne Hohenwang is een langwerpig kasteel, van zuidwest naar noordoost georiënteerd, ongeveer 90 meter lang, op een rotsachtige uitloper op 650 meter hoogte. Het bestaat uit een hoofdburcht en twee voorwerken, gescheiden door grachten. De schildmuur van de hoge burcht en de hoofdpoort zijn binnen hun ringmuren bewaard. Van de 13e tot de 17e eeuw werd het complex uitgebreid met een palas, een galerij, een dwingel, een bastion en een representatief poortgebouw, maar zonder donjon.

De kern van het kasteel dateert uit de 12e eeuw; de bouw wordt toegeschreven aan Erchinger I. von Landesere en vond vermoedelijk plaats tussen 1122 en 1160. Het wordt voor het eerst vermeld in 1222. In 1477 nam koning Matthias Corvinus het in en Hongaarse huurlingen bezetten het tot het einde van de 15e eeuw. Een aardbeving en steendiefstal veroorzaakten vanaf het late 18e eeuw zware schade, en bombardementen in de Tweede Wereldoorlog verwoestten meer delen.

De naam van de burcht ging over op het adellijke geslacht dat hem bezat: de Landesere noemden zich vanaf de 12e eeuw heren van Hohenwang. In 1240 stopte de minnezanger Ulrich von Liechtenstein hier op zijn toernooireis en daagde Erchinger II uit voor een tweegevecht; naar verluidt reden ze zes keer tegen elkaar en braken telkens hun lansen zonder elkaar uit het zadel te lichten. In zijn werk Vrowen dienst noemde hij de burcht ‘hus ze Hohenwang’.

De site is bereikbaar via gemarkeerde wandelpaden en wordt onderhouden door de Associatie Hohenwang Castle. Bezoekers dienen stevig schoeisel te dragen en tijd in te plannen voor de klim.

Een 15e-eeuwse kroniek beschrijft het interieur van het kasteel: een kapel, een dienstbodenkamer, een grote zaal, vier kelders, een badkamer, een keuken en een stal voor twaalf paarden. De drie poorten, waarvan twee met valhek, de gracht en de steile rotsen in het zuiden, westen en noorden maakten een bestorming moeilijk.