Burgruine Hohenburg auf Rosenberg, Middeleeuwse kasteelruïne in Lurnfeld, Oostenrijk

Burgruine Hohenburg auf Rosenberg is een vervallen hoogkasteel op een smalle rotsrichel boven het Draudal, op de zuidhelling van de Ankogelgroep. Het terrein is ongeveer 80 meter lang en slechts 12 meter breed, met in het midden een grachtvormige laagte. De weinige bewaarde muurresten gaan terug tot de 12e eeuw en de aanleg wijst op een middeleeuws kasteel met afdelingen.

Voor het eerst vermeld als castrum Hohenburc in 1142, was het kasteel de zetel van de Beierse graven van Lurn, die het Lurngau bestuurden. De laatste graaf, Altmann, werd in 1124 prins-bisschop van Trente; bij zijn dood in 1149 ging het kasteel over naar het aartsbisdom Salzburg. In 1263 bemiddelde hertog Ulrich III bij een deling tussen Salzburg en de Ortenburgs, en in 1311 beleende aartsbisschop Conrad IV een deel van het kasteel aan de zonen van Ortenburg.

De kapel werd in 1707 omgevormd tot de bedevaartskerk Maria in Hohenburg, wat aangeeft hoe de plaats van militaire naar religieuze betekenis verschoof. Dit toont hoe middeleeuwse versterkingen soms een nieuw doel en betekenis hebben gekregen.

De site is bereikbaar te voet en stelt bezoekers in staat de ruïnes vrij te verkennen zonder beperkingen. De steile ligging op de rotsrichel vereist stevig schoeisel en een goed evenwichtsgevoel om veilig rond te lopen.

De extreem smalle breedte van slechts 12 meter over 80 meter lengte onthult hoe middeleeuwse bouwers hun ontwerpen aan moeilijk terrein aanpasten. Deze ongebruikelijke proportie maakt het een opvallend voorbeeld van hoe versterkingen zich aan het natuurlijke landschap aanpasten.