Burgruine Peggau, Middeleeuwse kasteelruïne op klif in Peggau, Oostenrijk

De Burgruine Peggau is een middeleeuwse vesting met een rechthoekige bergfried met behouden kruisgewelven en een sterke ringmuur die de uitgang van het Mur-dal domineert. De ruïnes liggen op een steile klif, met zichtbare architectonische elementen zoals de binnenkapel nog steeds staande binnen de versterkte muren.

Het kasteel werd waarschijnlijk in de 12e eeuw gebouwd door de Freien von Peggau, later graven van Pfannberg, om de weg van het Mur-dal naar Tanneben te bewaken. Rond 1270 werd het verwoest tijdens de adellijke samenzwering tegen koning Ottokar II Přemysl, maar in 1276 weer opgebouwd. De Pfannbergs bezaten het tot 1362, waarna de Montforts het erfden; vanaf 1652 behoorde het toe aan de abdij van Vorau, en na de verhuizing van de beheerders in 1804 werd het aan verval overgelaten.

De kapel gewijd aan Sint Lucia in het kasteel toont hoe geloof deel uitmaakte van het dagelijks leven in de vesting. Deze aanbiddingsruimte herinnert eraan dat dergelijke structuren meer waren dan militaire gebouwen; het waren ook plaatsen waar mensen hun spiritualiteit leefden.

De toegang tot de ruïne loopt over een zadel in het zuiden; de rots valt steil af naar het noorden, oosten en westen. De ingang van de begane grond van de bergfried ligt in het noorden, de oorspronkelijke ingang van de eerste verdieping in het westen. Een pachter woont in de ruïne, en in het noordelijke deel van de binnenplaats mocht voor de duur van de pacht een houtskeletbouw worden opgetrokken.

De zeshoekige schaaltoren tussen de ringmuur en de bergfried diende in de 15e of 16e eeuw waarschijnlijk als alchemistenkeuken; zijn hoge, kegelvormige, zeszijdige schouw is nog aanwezig. Graaf Wolf van Montfort, die op het kasteel woonde, was ook alchemist.