Einödhöhle, Natuurmonument grot in Pfaffstätten, Oostenrijk.

De Einödhöhle ligt op 370 m aan de zuidhelling van de Pfaffstättner Kogel bij Pfaffstätten. Ze is de grootste bewaarde laat-tertiaire brandinggrot aan de westrand van het Weense Bekken, uitgehouwen in dolomiet, met twee grotere en drie kleinere dagopeningen. Vanaf een geëffend voorplein leiden twee zuidwaarts gerichte ingangen naar een eerste hal van 15 m lang en vier meter hoog, waaraan noordelijk een bijna 50 m lange, deels kunstmatig verbrede rondgang grenst.

Het grottenstelsel vormde zich ongeveer 20 miljoen jaar geleden door kustyeroding tijdens de Tertiaire periode. Het opende officieel voor het publiek op 22 april 1925.

Tot ongeveer 1890 heette de grot „Fledermaushöhle“ (vleermuizengrot); nadat de lager gelegen Große Einödhöhle in 1888 werd opgeblazen, nam deze hogere grot de naam over. De sage verbindt die naam met de reusachtige krijger „Einöder“, die aan de zijde van Karel de Grote in de Avaarse oorlog zou hebben gevochten. Het Einöd-dal wordt al in 1195 vermeld in een schenking aan het klooster Heiligenkreuz.

Sinds 22 oktober 1982 is de Einödhöhle een „bijzonder beschermde grot” volgens de Neder-Oostenrijkse grottenbeschermingswet; binnengaan is verboden, behalve voor wetenschappelijke doeleinden. De grot ligt op 370 m hoogte aan de zuidhelling van de Pfaffstättner Kogel ten noorden van Baden, en vanaf het geëffende voorplein leiden twee zuidwaarts gerichte ingangen naar binnen.

Deze grotte vertegenwoordigt de grootste bewaarde branding grot uit het Tertiair die zich langs de westelijke rand van het Weense Bekken bevindt. Slechts weinig formaties van dit type zijn behouden gebleven uit die oude kustomgeving.