Schneckenlochhoehle, Kalksteengrot in Vorarlberg, Oostenrijk.

De Schneckenlochhoehle is een kalksteengrot in Vorarlberg die zich uitstrekt over 3500 meter door rotsformaties met talrijke doorgangen. Deze tunnels volgen de geologische grenzen van de Helvetikum-rotsreeks en vormen een complex ondergronds netwerk.

De grot werd voor het eerst gedocumenteerd in een krantartikel rond 1900 en officieel erkend als geologisch natuurmonument in 1955. Deze erkenning markeerde het belang van de locatie voor wetenschappelijk onderzoek en bescherming van het ondergrondse landschap.

De naam Schneckenloch ("slakkenhol") verwijst naar het kronkelende, spiraalvormige verloop van de gangen. Bij de ingang staan informatieborden met een overzichtstekening van de grot. Ze is waarschijnlijk de bekendste grot van Vorarlberg en het portaal is vanuit Schönenbach te zien.

De ingang op 1270 m is vanuit Schönenbach zichtbaar en in ongeveer 1,5 uur te voet bereikbaar; het pad is deels steil en ruw. Reken 2,5 tot 3 uur voor de hoofdgange, die alleen met gids en volledige speleologie-uitrusting worden betreden; sommige verbindingen gaan kruipend op handen en voeten. Van 1 oktober tot 31 maart is toegang gesloten om vleermuizen te beschermen, en de aanloop ligt in een rustzone voor wild.

De grot dient als winterverblijf voor vleermuissoorten zoals Myotis myotis en Myotis daubentonii gedurende de koude maanden. Dit maakt seizoensgebonden toegangsbeperkingen noodzakelijk om de rustende dieren tegen verstoring te beschermen.