Stanskogel, Bergtop in Tirol, Oostenrijk.

De Stanskogel is een 2.757 m hoge top in de Lechtaler Alpen in Tirol, opgebouwd uit krijtschiefer en Aptychenkalk. De zuidwestgraat draagt de Hirschpleißkopf (2.549 m) boven het Almajurjoch, waar de Leutkircher Hütte staat; de oostgraat loopt over de Bergleskopf (2.577 m) naar het Kaiserjoch (2.306 m) met het Kaiserjochhaus. De Schwarze Grat verbindt hem in het noorden met de Fallesinspitze (2.769 m).

De eerste gedocumenteerde toeristische beklimming van de Stanskogel werd in 1884 door Anton Spiehler via het westen uitgevoerd; de oostgraat volgde in 1897 door Forcher-Mayr. Voor 1880 bereikten cartografen de top al. De gemarkeerde route vanaf de Leutkircher Hütte over de Hirschpleißkopf, 2 549 m, is tegenwoordig de eenvoudigste beklimming.

De top trekt bergbeklimmers en wandelaars uit Oostenrijk en Duitsland aan die traditionele hoogteervaringen zoeken. Lokale bergclubs onderhouden de paden en hutten, waardoor ontmoetingspunten ontstaan voor klimmmers uit verschillende regio's.

De makkelijkste beklimming volgt de gemarkeerde route vanaf de Leutkircher Hütte op 2.237 m over de Hirschpleißkopf (2.549 m) en duurt ongeveer twee uur; het bovenste deel is enigszins blootgesteld en met kabels beveiligd. Onervaren wandelaars gaan dit pad alleen met ervaren bergwandelaars of een gids. Vanaf de Hirschpleißkopf loopt een verbinding naar de Lechtaler Höhenweg, zodat niet naar de hut hoeft te worden afgedaald.

De Lechtaler Höhenweg doorsnijdt de zuidflank van de Stanskogel op het traject tussen de Leutkircher Hütte en het Kaiserjochhaus. Vanaf de Hirschpleißkopf, de 2.549 m hoge tussenverheffing op de zuidwestgraat, verbindt een pad de toproute met de langeafstandsweg, zodat wandelaars niet naar de hut hoeven af te dalen.