Sticht Altenburg, Benedictijner abdij in Altenburg, Oostenrijk.

De abdij van Altenburg is een benedictijner klooster op een rotsplateau boven het Kamptal. De 208 meter lange oostelijke hoofdvleugel wordt beheerst door de georiënteerde abdijkerk met een vooruitspringend koor; ten noorden ligt de marmeren vleugel met de Sala terrena, ten zuiden de bibliotheekvleugel boven de crypte, en ten westen door andere vleugels omgeven binnenplaatsen.

Het klooster werd in 1144 gesticht door gravin Hildeburg van Poigen-Rebgau en onderging latere verwoestingen tijdens de Husstische Oorlogen en de Zweedse invasie van 1645. De barokke vorm van vandaag is het resultaat van wederopbouw na deze destructieve perioden.

De tuinen omvatten vijf afzonderlijke gebieden die wereldreligies vertegenwoordigen, gecombineerd met natuurlijke elementen als vijvers en wildebloemenweides. Het geheel toont hoe spiritualiteit in het landschap tot uitdrukking komt.

De abdij staat op een rotsplateau boven het Kamptal, ten zuiden van het dorpscentrum van Altenburg, ongeveer 30 km ten noorden van Krems an der Donau. De 208 meter lange oostgevel heeft de kerk in het midden, met de marmeren vleugel ten noorden en de bibliotheekvleugel met de crypte ten zuiden. Het complex is een beschermd monument; vanaf 2002 werd de kerktoren grondig gerestaureerd.

Onder de barokke kerk ligt een middeleeuws "klooster onder het klooster", tussen 1983 en 2005 opgegraven door de Oostenrijkse monumentendienst. De vondsten omvatten een refter, kapittelzaal, woon- en werkvertrekken van de monniken, een kloostergang, een scriptorium en de gotische Sint-Vituskapel, bereikbaar vanaf het terras voor de kerk.