Hochobir, Bergtop in Karinthië, Oostenrijk

De Hochobir is met 2139 m de top van het Obir-massief, de hoogste berggroep van de Noordelijke Karawanken in Karinthië, Oostenrijk. Tot het massief behoren ook de Kuhberg (2026 m), de Kleinobir (1948 m), de Vielspitz (1624 m) en de Altberg (1552 m). De top ligt op Oostenrijks grondgebied bij Gallizien, Eisenkappel-Vellach en Zell; bovenop staat een in 1972 opgericht metalen topkruis van 7 m hoog en 3 m breed.

De loodmijnbouw op de Obir is gedocumenteerd vanaf 1696 en duurde tot het midden van de 20e eeuw, met talrijke mijngangen en afvalhopen als gevolg. Meteorologische waarnemingen bij de top begonnen in 1846 bij de Hochobir-mijn, en van 1878 tot 1880 werd het weerstation Hochobir gebouwd als een van de eerste in de Alpen, samen met het Rainer-Schutzhaus. In 1891 werd de Hannwarte op de top toegevoegd; beide gebouwen werden in de Tweede Wereldoorlog verwoest.

De naam Obir is in 1637 als Obier overgeleverd en komt van het Sloveense ober, reus. De Sloveense naam Ojstrc betekent ‘punt’ en werd vroeger verduitst tot Oisterz. Het massief gaf zijn naam aan de Obirstraße in Klagenfurt, Völkermarkt en Eberndorf en aan de Obirska ulica in Ljubljana.

Een tolweg leidt omhoog naar de Eisenkappler Hütte, waar u kunt parkeren voordat u het gemarkeerde pad naar de top begint. Het bovenste deel van het pad wordt steiler en vereist stevig schoeisel, vooral wanneer de grond nat is.

Het topkruis is een metalen constructie van 7 m hoog en 3 m breed, 500 kg zwaar, in 1972 opgericht op initiatief van de Landjugend Gallizien. De berg gaf ook zijn naam aan de plant Alyssum ovirense en aan de Obirska ulica in Ljubljana.