Zuckerhütl, Bergtop in Neustift im Stubaital, Oostenrijk.

De Zuckerhütl is een 3.505 meter hoge berg in de Stubaier Alpen, de hoogste top van dit gebergte, aan het zuidelijke uiteinde van het Stubaital in Tirol. De oostzijde is kegelvormig en geeft de berg de suikerbroodvorm waaraan hij zijn naam dankt, terwijl de westzijde rotsig en steil is. De Sulzenauferner-gletsjer valt 1.000 meter over de noordwand, en aan de zuidkant daalt een 500 meter hoge rotswand vanaf de top.

De top werd voor het eerst bereikt in 1862 door de Duitse alpinist Joseph Anton Specht, een van de oprichters van de Duitse Alpenclub. De normale route loopt tegenwoordig over de oostgraat, en de berg wordt beklommen als de hoogste top van de Stubaier Alpen.

De naam Zuckerhütl komt van het Duitse woord voor suikerbrood, naar de kegelvorm die al vanaf de ingang van het Stubaital te zien is. In het nabije Italië heet de top Pan di Zùcchero, het Italiaanse woord voor suikerbrood. De Sulzenauferner, die ongeveer 1000 meter langs de noordwand naar beneden komt, is het uitzicht waaraan de berg zijn naam dankt.

De normale route loopt van de vergletsjerde Pfaffensattel (3344 m) over de oostgraat, in de zomer onderaan over de gletsjer en hogerop over rots. De zadel bereikt men vanaf de Sulzenauhütte, de Dresdner Hütte of de Hildesheimer Hütte over de Sulzenauferner, waar spleten gletsjeruitrusting en -ervaring vereisen. In de zomer raden plaatselijke berggidsen de beklimming af wegens steenslaggevaar en bieden die alleen in de winter aan, met de naburige Pfaffenschneide als alternatief.

De noordflank herbergt de Sulzenauferner-gletsjer, een groot ijsveld dat zichtbaar vanaf de top naar beneden stroomt. Dit gletsjersysteem toont hoe ijs een aanzienlijke verticale afstand op de berg bedekt.