Hoher Weißzint, Bergpiek in de Zillertaler Alpen, Italië en Oostenrijk

De Hoher Weißzint ligt op de hoofdkam van de Zillertaler Alpen, op de grens tussen Zuid-Tirol en Tirol. De noordelijke rotstop reikt tot 3.370 m, terwijl het hoogste punt met een topkruis ongeveer 150 m zuidelijker op 3.371 m ligt. Een breed sneeuwveld bedekt de bovenste berg, bij de kam onderbroken door twee donkergrijze rotsuitsteeksels; lager leggen spleten en ribbels grijs ijs bloot, en een steile rotshelling begrenst de sneeuw linksonder. Gletsjers omringen hem: het Schlegeiskees in het noorden, de Breitnockferner in het oosten, de Weißzintferner in het zuiden en de Gliderferner in het westen.

De eerste beklimming vond plaats op 8 augustus 1871 door Erich Graf Künigl, keizerlijk-koninklijk luitenant, met een naamloos gebleven boer uit Lappach. Vanuit Lappach klommen zij via de Weißzintscharte en de bovenste Gliderferner; een afdaling naar het Schlegeistal leek onmogelijk, dus keerden zij langs dezelfde weg terug, waarbij Künigl alleen via de oostgraat de top bereikte. Sindsdien ligt de berg op de grens tussen Tirol en Zuid-Tirol.

De naam Weißzint betekent "witte tand", naar de heldere firn die vroeger de hoofdtop bedekte. De Italiaanse naam Punta Bianca betekent hetzelfde; de berg mag niet worden verward met de gelijknamige Punta Bianca in de Oostelijke Breonie-Alpen. Op de hoofdtop staat een kruis.

De normale route begint bij de Edelrauthütte (Rifugio Ponte di Ghiaccio, 2.545 m) aan het einde van het Lappachtal en volgt de zuidwestgraat in 3½ uur, UIAA-graad I tot II. Bij de top moet rekening worden gehouden met lastige sneeuwkragen en ijs. Vanaf de Hochfeilerhütte (2.710 m) kost de westgraat ongeveer 5 uur en is UIAA-graad III nodig als de Hochfeiler wordt overgestoken.

De naam Weißzint betekent "witte tand", naar de witte firn die vroeger de hoofdtop bedekte; de noordelijke rotstop ligt op 3.370 m, terwijl het hoogste punt, met een topkruis, ongeveer 150 m zuidelijker ligt op 3.371 m. De eerste beklimming was op 8 augustus 1871 door de k.u.k. Oberleutnant Erich Graf Künigl met een naamloos gebleven boer uit Lappach.