Philips-Zeiss-Werk

Philips-Zeiss-Werk is een fabrieksgebouw met een karakteristieke observatoriumkoepel op zijn heuvelpositie in Penzing, oorspronkelijk ontworpen voor fabricage en testen van optische instrumenten. Het gebouw combineert productiehallen met wetenschappelijke testafdelingen en werd in gewapend beton gebouwd volgens het ontwerp van Robert Oerley.

Het gebouw werd in 1916-1917 oorspronkelijk gebouwd als productiefaciliteit voor Zeiss-optische apparaten, maar bleef na 1918 meer dan een decennium ongebruikt. Na heractivering werd het een radiofabriek en markeerde later een mijlpaal in de elektronica met de productie van de eerste Philips-bandrecorder in 1947.

De fabriek vertegenwoordigt Wenen als centrum van optische en elektronische productie in de 20ste eeuw. De karakteristieke koepel op de heuvel was niet alleen functioneel, maar symboliseerde ook de inzet van de stad op technische innovatie.

Het gebouw ligt in de wijk Penzing in het westen van Wenen en is gemakkelijk van buiten zichtbaar, waarbij de karakteristieke koepel bijzonder opvallend is. Omdat het nu als trainingscentrum voor het Oostenrijkse leger wordt gebruikt, is toegang voor bezoekers beperkt, en het kan het beste van buiten of op afstand worden gewaardeerd.

Het gebouw hervatte activiteiten na bijna 13 jaar inactiviteit in de jaren 1920, wat een volledige verschuiving in productie vereiste. Deze transformatie van optische productie naar radioproductie toont aan hoe fabrieken zich na de Eerste Wereldoorlog aanpasten om economisch te overleven.