Schloss Seggau, Middeleeuws kasteel in Leibnitz, Oostenrijk.

Schloss Seggau is een kasteelcomplex op een beboste heuvel bij Leibnitz in Stiermarken, bestaande uit meerdere gebouwen uit verschillende periodes gegroepeerd rond binnenplaatsen. Vanaf zijn positie kijkt het domein uit over de wijngaarden en de zachte heuvels van Zuid-Stiermarken.

Het bovenkasteel werd in de 12e eeuw gebouwd door de aartsbisschoppen van Salzburg als missie- en bestuursbasis voor de kolonisatie van Zuid-Stiermarken; vanaf 1218 breidden de bisschoppen van Seckau het uit. Drie afzonderlijke burchten groeiden naast elkaar: de Salzburgse Burg Leibnitz, die van de bisschoppen van Seckau en Schloss Polheim. In 1595 kwamen alle drie aan het bisdom Seckau, en bisschop Martin Brenner verbond de eerste twee door de scheidingsmuur af te breken. Bisschop Johann Ernst graaf van Thun gaf het complex in de tweede helft van de 17e eeuw zijn huidige aanzien; in 1664 bouwde Antonio Solari de arcadengangen.

Het terrein herbergt een lapidarium met Romeinse stenen voorwerpen die bij opgravingen in de omgeving zijn gevonden en te zien zijn in een aparte ruimte. Deze gebeeldhouwde stenen en inscripties tonen aan dat deze heuvel al in de oudheid een bekend punt was.

Het complex bereikt men via de weg de Seggauberg op boven Leibnitz; de Wirtschaftshof, tussen 1955 en 1960 verbouwd tot vormingshuis, huisvest nu het conferentiecentrum en hotel, met een moderne aanbouw voor kamers en eetruimtes. De wijnkelder ligt onder de langgerekte tuinhal (orangerie) met haar 13 bogen aan het einde van de kasteeltuin. De vrijstaande klokkentoren tussen de Wirtschaftshof en het hoge kasteel heeft een doorrit naar de kasteelbinnenplaats.

De kelders onder het complex behoren tot de oudste die nog in gebruik zijn voor wijnproductie in Stiermarken. De wijnstokken op de hellingen rond de heuvel behoren toe aan het kasteeldomein, en de wijn die daar geproduceerd wordt, kan ter plaatse worden geproefd en gekocht.