Großglockner

De Grossglockner is een berg in het Hohe Tauern-massief tussen Karinthië en Tirol, die zich verheft tot 3.798 meter en het hoogste punt van Oostenrijk en de Alpen ten oosten van de Brennerpas bereikt. De piek vertoont twee duidelijke bulten, waarvan de lagere bekend staat als Kleiner Glockner.

Op 28 juli 1800 bereikten vier klimbers uit de omliggende valleiën de top, onder leiding van Graaf Franz Xaver van Salm. Deze beklimming opende de weg voor veel meer pogingen, waarvan de meeste later van de westkant naderden.

De naam verwijst naar een kleine bel die klimmers vroeger tijdens slecht weer luidden om hun positie aan te geven. Plaatselijke bergbeklimmers uit de omringende dorpen hebben deze berg door generaties heen gevormd en gebruiken nog steeds traditionele routes over berggraten en gletscherranden.

De routes naar de top zijn lang en vereisen technische klimmaardighedenen dus alleen ervaren bergbeklimmers met geschikte uitrusting moeten de beklimming proberen. Een vroeg vertrek helpt om onweersbuien te vermijden die in de late middag op grote hoogte ontstaan.

De Pasterzegletsjer ligt op de oostelijke helling en strekt zich ongeveer 8 kilometer in de lengte uit, met secties die bijna 5 kilometer breed zijn. Dit ijsveld kan van verschillende uitkijkpunten worden gezien zonder de berg zelf te beklimmen.