Gregorian Tower, Astronomische toren in Vaticaanstad

De Gregoriaanse Toren is een vierkante toren die Ottaviano Mascherino tussen 1578 en 1580 bouwde boven de Kaartengalerij, waar de Villa Belvedere aan het Apostolisch Paleis grenst. Hij telt twee verdiepingen en een tussenverdieping; op de eerste ligt de meridiaanzaal, oorspronkelijk een open loggia waarvan paus Urbanus VIII de bogen liet dichtmaken. De wanden dragen fresco's van Pomarancio en Matteino da Siena.

De toren werd tussen 1578 en 1580 gebouwd door architect Ottaviano Mascherino om astronomische studies te ondersteunen voor de invoering van de Gregoriaanse Kalenderhervorming. Later onder Paus Urbanus VIII werd de loggia omgevormd tot observatieplatform en werd het gebouw uitgebreid.

De kamer dankt haar naam aan de witte marmeren meridiaanlijn die de pauselijke kosmograaf Ignazio Danti voor de kalenderhervorming in de vloer legde, van noord naar zuid om de middaghoogte van de zon te meten. Een door Danti aan het plafond bevestigde anemoscopy, bedoeld om windkracht en -richting te meten, werkte al snel niet meer. De muren dragen fresco's van Pomarancio en Matteino da Siena, en de kamer was de eerste Romeinse residentie van koningin Christina van Zweden.

De toegang geschiedt via de Vaticaanmusea, en bezoekers moeten rekening houden met gemiddeld tot druk bezoek, vooral in de warmere maanden. De kamers zijn verbonden door smalle trappen en verschillende treden, wat lastig kan zijn voor personen met mobiliteitsproblemen.

De meridiaanlijn in de gelijknamige zaal is een rechte strook wit marmer in de vloer, evenwijdig aan de noord-zuidas, aangebracht door de pauselijke kosmograaf Ignazio Danti om de zonshoogte bij middag door de seizoenen te meten. In de zaal hing ook een anemoscopy aan het plafond dat windkracht en -richting mat; het mechanisme was zo fijn dat het al snel niet meer werkte.