Liechtensteiner Binnenkanal, Hoogwaterbeschermingskanaal in Liechtenstein

De Liechtensteiner Binnenkanal is een overstromingsbestrijdingskanaal in Liechtenstein met technisch ontworpen oevers en een gestructureerd bed om waterstroming effectief te sturen. Het systeem maakt gebruik van gecontroleerde geometrie om grote hoeveelheden water veilig af te voeren.

Het idee van een kanaal door Liechtenstein werd vanaf 1894 in de Landtag besproken, en in 1834 werd tussen Schaan en Bendern een kort voorlopertracé gegraven. Het parlement keurde de plannen goed op 7 juli 1930, en de aanleg duurde van 1931 tot 3 april 1943, tegen een kostprijs van 4,6 miljoen Zwitserse frank. De Esche en elf andere alpiene beken werden erin geleid.

De naam Binnenkanal betekent ‘binnenkanaal’ in het Duits en onderscheidt hem van de Rijn waarlangs hij loopt. De aanleg van 1931 tot 1943 bood de lokale bevolking werk tijdens de economische crisis. Tegenwoordig dienen de herstelde oevers bij Ruggell als recreatiegebied, vooral in de zomer.

Het kanaal is vanaf meerdere punten toegankelijk en de begeleidende paden staan open voor bezoekers. Draag geschikt schoeisel omdat de oevers afhankelijk van het weer glad kunnen zijn.

De monding van het kanaal in Ruggell is heringericht met kleine waterdrempels en een tweede, evenwijdige bedding; een jaar later werden er elf vissoorten geteld. Het ooibos langs de Rijn bleef behouden, en langs het water broeden bergkwikstaarten, ijsvogels, waterspreeuwen en kleine plevieren.