Grote moskee van Baiturrahman, Grote moskee in Banda Aceh, Indonesië

De Baiturrahman Grote Moskee is een moskee in Banda Aceh, Indonesië, in Mughal-revivalstijl, met witte muren en zwarte uikoepels bedekt met hardhouten dakspanen. De voorgevel heeft een ingangsportaal met drie bogen en een ronde klok boven de middelste boog; een lagere vleugel rechts draagt een rood pannendak en boogvensters met traliewerk. Binnen zijn er een marmeren trap en vloer uit China, glas-in-loodramen uit België en bronzen kroonluchters; de bouwsteen kwam uit Nederland.

De oorspronkelijke koninklijke moskee op deze plek dateert uit 1612 onder sultan Iskandar Muda, hoewel sommige verslagen haar in 1292 plaatsen onder sultan Alaidin Mahmudsyah. Op 10 april 1873 vielen Nederlandse troepen het kraton aan; Atjehse strijders gebruikten de moskee als basis en vuurpijlen staken het rieten dak in brand. De Nederlanders bouwden haar vanaf 1879 op, de eerste steen werd gelegd door Tengku Qadhi Malikul Adil, en voltooiden haar op 27 december 1881 onder sultan Muhammad Daud Syah. Koepels en minaretten werden toegevoegd in 1935, 1958 en 1982.

De moskee fungeert als religieus hoofdcentrum in Banda Aceh, met belangrijke islamitische vieringen en dagelijkse gebeden voor de gemeenschap.

Bezoekers moeten schouders en knieën bedekt houden en mogelijk verstrekte gewaden dragen als de kledingvoorschriften dit vereisen. Het complex opent vroeg in de ochtend en sluit 's avonds, waarbij de gebedstijden de drukste momenten zijn.

De tsunami van 2004 scheurde muren en deed de 35 meter hoge minaret bij de hoofdingang licht hellen en barsten, maar de moskee bleef staan. Daarna diende ze als tijdelijke opvang voor ontheemden en ging pas twee weken later weer open voor gebeden.