Stroomgebied van de Orinoco, Stroomgebied tussen Venezuela en Colombia
Het Orinoco-bekken strekt zich uit over Venezuela en Colombia en omvat brede vlaktes, oude massieven, verheven bergketens en tektonische laagtes. Het beslaat ongeveer 990.000 vierkante kilometer en draineert grote delen van beide landen richting de Atlantische Oceaan.
De brongebieden van de Orinoco werden in 1951 gevonden door een Venezolaanse expeditie onder leiding van Frank Risquez Iribarren, die de Cerro Carlos Delgado Chalbaud bereikte. Deze ontdekking maakte een einde aan eeuwenlange speculaties over waar de rivier begint.
De naam Orinoco komt uit de Warao-taal en betekent ongeveer "een plek om te peddelen", verwijzend naar de vele waterwegen die altijd als routes voor reizen en handel hebben gediend. Gemeenschappen langs de rivier zijn nog steeds afhankelijk van boten om tussen nederzettingen te reizen en te vissen in de langzaam stromende kanalen.
Het riviersysteem bestaat uit ongeveer 200 grotere en 600 kleinere zijrivieren, die zich vertakken in een netwerk over grote gebieden. Grote delen van de vlaktes overstromen tijdens het regenseizoen, terwijl de waterstanden aanzienlijk dalen tijdens de droge maanden.
Het Casiquiare-kanaal verbindt het Orinoco-systeem op natuurlijke wijze met het Amazonebekken, wat een ongewone verbinding creëert tussen twee van de grootste riviersystemen van Zuid-Amerika. Deze verbinding maakt een directe wateruitwisseling tussen beide afwateringsgebieden mogelijk.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 60,000 bijdragers wereldwijd.
