Cueva Fell, Archeologische grot in de regio Magallanes, Chili.

Cueva Fell is een zandsteen rotsschuilplaats in de canyon van de río Chico, in de regio Magallanes in het uiterste zuiden van Chili. Een natuurlijk plafond van lavaconglomeraat beschermt de bodem eronder, waardoor de resten die er door de eeuwen heen zijn achtergelaten bewaard zijn gebleven.

De eerste opgravingen op de site begonnen in 1936 en brachten vijf afzonderlijke lagen van menselijke bewoning aan het licht, elk behorend tot een andere periode. Deze opeenvolging toonde aan dat mensen gedurende een zeer lange tijd steeds terugkeerden naar deze schuilplaats.

De grot is de typesite van de Fell-traditie, genoemd naar de visstaartpunten: stenen bladen met een smalle, uitlopende steel. Opgravingen vanaf 1936 leverden ook schrapers, hakwerktuigen, stenen schijven, benen werktuigen en meerdere haarden op in de onderste laag. De vindplaats dankt haar naam aan de familie Fell, eigenaar van de estancia Brazo Norte waar de grot ligt; Junius Bird hernoemde haar, nadat hij haar eerst Río Chico-schuilplaats had genoemd.

De site bevindt zich in een afgelegen deel van Patagonië en er naartoe gaan vereist een goede voorbereiding en de hulp van mensen die de omgeving kennen. Bezoekers moeten de benodigde vergunningen vooraf regelen, want toegang zonder toestemming is niet mogelijk.

Laag V, de oudste bewoning, bevatte haarden en visstaartpunten van de Fell-traditie samen met botten van uitgestorven soorten: de manenwolf (lobo guará), de reuzenluiaard Mylodon en Amerikaanse paarden. Menselijke resten zijn in deze laag niet gemeld. Radiokoolstofdateringen plaatsen haar tussen ongeveer 11.000 en 10.000 jaar BP.