Rinpung Dzong, Boeddhistisch klooster in Paro, Bhutan.

Rinpung Dzong is een forteinmonastiek met witte muren, rode banden en hellende daken die tegen berghellingen oprijst en uit boven de vallei van Paro. Het complex fungeert zowel als religieus als bestuurlijk centrum en herbergt een aanzienlijke monnikengemeenschap en belangrijke kunstcollecties.

In de 15e eeuw bouwde lama Drung Drung Gyal op de rots van Hungrel een kleine tempel en daarna een vijf verdiepingen tellende vesting, Hungrel Dzong. Zijn nazaten, de heren van Hungrel, boden die aan aan Zhabdrung Ngawang Namgyal, die in 1644 het oude bouwwerk liet afbreken en de fundamenten legde voor een nieuwe dzong. Deze werd in 1646 ingewijd en werd als Rinpung Dzong het bestuurlijke en kloosterlijke centrum van westelijk Bhutan.

Het klooster is het decor voor het jaarlijkse Paro Tsechu festival, waar gemaskerde dansers boeddhistisch verhalen uitvoeren door middel van traditionele choreografie en muziek. Deze voorstellingen zijn diep geworteld in de lokale spiritualiteit en trekken bezoekers en pelgrims uit de hele regio aan.

De dzong ligt boven de rivier van Paro en is bereikbaar via een traditionele overdekte cantileverbrug er vlak onder; op de heuvel erboven staat de zeven verdiepingen tellende wachttoren Ta Dzong, sinds 1968 het Nationaal Museum van Bhutan. Het complex telt veertien heiligdommen en kapellen, dus reken tijd om tussen binnenplaatsen en niveaus te lopen.

De 20 meter brede Thongdrel overleefde een brand die de meeste relieken en beelden van de dzong verwoestte vóór de troonsbestijging van de eerste koning. Hij wordt op de vijftiende dag van de Paro-tshechu vóór zonsopgang uitgerold, zodat er nooit zonlicht op valt. Gelovigen menen dat hulde eraan geestelijke verdienste en de mogelijkheid tot bevrijding brengt.