Parels zoeken, getuigenis van een eilandeconomie, Parelroute in Muharraq, Bahrein

Het Bahrain Pearling Trail is een wandelpad dat zich uitstrekt over 3,5 kilometer over het eiland Muharraq en zeventien gerestaureerde gebouwen met elkaar verbindt. Deze structuren tonen de maritieme pelerindustrie, inclusief handelaarshuizen, opslagfaciliteiten en duiksites.

Het parelduiken voor Bahrein staat vermeld in Assyrische teksten van rond 2000 v.Chr., die "visogen" uit Dilmun als handelswaar noemen. Plinius noemde de eilanden Tylos en roemde hun overvloed aan parels. De bloeitijd lag tussen de jaren 1850 en 1930, toen parels meer waard waren dan diamanten en juweliers als Jacques Cartier lokten; in 1930 werkten er nog zo'n 30.000 duikers. De wereldcrisis en Japanse gekweekte parels maakten er een eind aan, en na de olievondst van 1932 stapten de meesten over op de olie.

De 17 op de lijst staande gebouwen omvatten woonhuizen en majlises van parelhandelaren, huizen van handelaars en parelduikers, winkels, pakhuizen en de moskee van de familie Siyadi. Het Siyadi-complex in het centrum van Muharraq was de zetel van een parelhandelaarsfamilie. Sinds de vernieuwing van 2013 worden in de herstelde gebouwen ambachten als het bijna verdwenen Kurar-borduurwerk opnieuw onderwezen.

Het pad begint bij het Bu Mahir Fort en slingert door verschillende delen van het eiland, waardoor een rondleiding nuttig is om de locaties te begrijpen. Draag comfortabele schoenen voor de wandeling en plan in om tijdens de koelere ochtenduren te bezoeken.

De UNESCO-inschrijving omvat drie oesterbanken in de noordelijke wateren van Bahrein, een kuststrook en het fort Bu Mahir, plus 17 gebouwen in Muharraq. De herontwikkeling van Muharraq won in 2019 de Aga Khan Award for Architecture en bracht het Kurar-borduurwerk nieuw leven in, een bijna verdwenen ambacht.