Mount Barrow, Bergpiek in noordoostelijk Tasmanië, Australië

Mount Barrow is een met Jura-doleriet bedekt plateau in het noordoosten van Tasmanië, 22 km oost-noordoost van Launceston, met een scherpe topkam aan de noordoostelijke rand die 1.406 m bereikt. Het plateau strekt zich uit over ongeveer 3 km en bevat blokvelden, ongerept gematigd regenwoud en subalpiene en alpiene vegetatie. Bij de top leidt een smalle grindweg naar een parkeerplaats bij een oude stenen hut.

De Mount Barrow vormde tot ver in de 19de eeuw een hindernis voor kolonisten. George Robinson en botanicus Robert William Lawrence verkenden in de jaren 1830 het steile, beboste terrein, en Paul Strzelecki leidde in 1846 een wetenschappelijke verkenning. Vanaf eind jaren 1870 openden houtkap en ontginning de omliggende dalen bij Nunamara, Patersonia en Diddleum Plains.

De berg ligt waar de gebieden van de Ben Lomond-natie, de Letteremairener-clan in de Tamar-vallei en de Pyemmairrenerpairrener-clan samenkwamen. De Aboriginalnaam pialermeliggener werd opgetekend door G.A. Robinson tijdens zijn verkenning van de bovenloop van de Pipers River; het achtervoegsel duidt op kliffen of puinhellingen bij de top, passend bij de blootliggende rotswanden.

De weg naar de top wordt in de winter geregeld gesloten vanwege sneeuw; vlak bij de top wordt het een smalle grindweg die eindigt bij een parkeerplaats naast een oude stenen hut. De sneeuwgrens ligt rond 1.100 meter en beken langs de helling kunnen na zware sneeuwval aanzwellen tot watervallen.

De top is de belangrijkste zendlocatie voor televisie en FM-radio in het noordoosten van Tasmanië. Omdat zich ijs op de masten vormt, hebben de installaties schilden tegen vallend ijs, en de programma's bereiken ze via microgolfverbindingen in plaats van glasvezel. De stroom komt via een bovengrondse leiding langs de oosthelling naar boven.