The Volcano, Sintelkegel in Brits-Columbia, Canada.

De Volcano is een kleine slakkenkegel op een afgelegen bergkam in de Boundary Ranges van de Coast Mountains, ongeveer 60 km ten noordwesten van Stewart in Brits-Columbia. Hij reikt tot 1.656 m hoogte en steekt 311 m uit boven de noordflank van een glaciale U-vallei. De kegel bestaat uit los vulkanisch as, tephra ter grootte van lapilli en vulkanische bommen; de vorm is afgesleten door alpiene gletsjererosie. In het kratergebied liggen bommen tot 0,5 m lang en kleine zwavelafzettingen.

The Volcano is de zuidelijkste van de tien kegels van het Iskut-vulkaanveld en de meest recent uitgebarstene. Jaarring- en koolstofdatering onderscheiden twee uitbarstingsfasen, de eerste ongeveer 360 jaar geleden en de laatste mogelijk pas 150 jaar geleden, waarmee het de jongst bekende vulkanische berg van Canada is. Landmeter Fremont Morse noteerde in 1905 een lavastroom en schatte die op minder dan vijftig jaar oud; een uitbarsting in 1904 staat in sommige documenten, maar het Global Volcanism Program van het Smithsonian acht die onzeker.

De naam van de vulkaan komt van de Lava Fork, de beek waarvan de bron bij de kegel ligt en in wiens dal zijn lavastromen 5 km zuidwaarts over de grens met Alaska liepen. Landmeter Fremont Morse, werkzaam voor de International Boundary Commission, meldde in 1905 een van deze stromen en schatte die op waarschijnlijk minder dan vijftig jaar oud.

De kegel ligt ongeveer 60 km ten noordwesten van Stewart, bij de bron van de Lava Fork, op een bergkam langs een glaciale U-vallei. Er is geen weg of pad naar de top; toegang gaat per helikopter of te voet door padloos alpien terrein. De lavastromen lopen 22 km vanaf de kegel, steken de grens met Alaska over en dammen de Blue River af, waardoor meerdere meren ontstaan.

Landmeter Fremont Morse noteerde in 1905 een van de lavastromen tijdens een opmeting voor de International Boundary Commission; in 1906 schatte hij dat de jongste stroom waarschijnlijk minder dan vijftig jaar eerder was ontstaan. Jaarring- en radiokoolstofdatering plaatsten de twee uitbarstingsfasen later op ongeveer 360 en 150 jaar geleden.