Langara Light, Erfgoedvuurtoren op Langara Island, North Coast Regional District, Canada

Langara Light is een zeshoekige betonnen toren met rode galerij en lantaarn, op een klif aan de noordwesthoek van Langara Island. De Fresnel-lens van de eerste orde, gemaakt in Engeland door Chance Brothers, is nog in gebruik en geeft elke vijf seconden een witte flits op een brandpuntshoogte van 45 meter.

De vuurtoren van Langara werd in 1913 gebouwd, een van de twee vuurtorens die dat jaar op Haida Gwaii verrezen; de andere staat bij Cape St. James. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij in camouflaegroen geschilderd en werd ernaast een radarstation gebouwd om de noordelijke Stille Oceaan te bewaken. Hij is nu erkend als federaal erfgoedgebouw en als erfgoedvuurtoren onder de Heritage Lighthouse Protection Act, aangewezen op 12 februari 2015.

De naam Langara komt van Juan de Lángara, de Spaanse admiraal en zeevaarder wiens schepen deze kust in de jaren 1790 in kaart brachten. De post is sinds 1913 onafgebroken bemand; Gordon Schweers was er hoofdvuurtorenwachter van 1992 tot 2010, waarna Stanley Westhaver hem in 2010 opvolgde. Bij helikoptertochten bieden de wachters bezoekers meestal koffie of thee aan.

De bewoonde vuurtoren is alleen per helikopter bereikbaar; rondleidingen door toren en terrein duren meestal een tot twee uur, omvatten de klim naar de top en koffie of thee met de vuurtorenwachters, en worden via helikopterbedrijven geregeld. Vanaf het water is het licht goed te zien.

De originele Fresnel-lens van de eerste orde, gemaakt door Chance Brothers in Engeland, is nog in gebruik. Elke zijde is meer dan 8 voet (2,4 m) hoog en 5 voet (1,5 m) breed, met een brandpuntsafstand van 3 voet (0,91 m). Het licht geeft elke 5 seconden een witte flits op een vuurhoogte van 45 m en is 8 zeemijl zichtbaar.