Selway-Bitterroot Wilderness, Beschermd natuurgebied in Idaho County en Montana, Verenigde Staten

Het Selway-Bitterroot Wilderness strekt zich uit over het Bitterroot-gebergte op de grens van Idaho en Montana en omvat delen van vier nationale bossen. De hoogte loopt van 520 m aan de Lochsa River tot 3096 m aan Trapper Peak. De hooggelegen gebieden rond de toppen zijn ruig alpien parkland, terwijl de lagere delen bedekt zijn met dicht naaldbos.

De Selway-Bitterroot Wilderness werd in 1964 aangewezen onder de Wilderness Act, hetzelfde jaar waarin die wet het National Wilderness Preservation System oprichtte. Het gebied omvat delen van vier nationale bossen: Bitterroot, Clearwater, Lolo en Nez Perce. Alleen een onverharde weg, de Magruder Corridor, scheidt het van de Frank Church-River of No Return Wilderness in het zuiden; samen met aangrenzend openbaar land vormen beide gebieden een wildernis van ongeveer twee miljoen hectare.

Het wildernisgebied strekt zich uit over de Bitterroot-keten op de grens van Idaho en Montana. De rivieren Lochsa en Selway ontspringen erin en stromen westwaarts tot hun samenvloeiing bij Lowell, Idaho, waar ze de Middle Fork van de Clearwater River vormen. De Magruder Corridor, een onverharde weg, scheidt het in het zuiden van de Frank Church-River of No Return Wilderness; samen met aangrenzend openbaar land vormen beide gebieden een wildernis van ongeveer 20.000 km².

De wildernis wordt te voet of te paard betreden; de Magruder Corridor, een zandweg, scheidt haar in het zuiden van de Frank Church-River of No Return Wilderness. De paden stijgen van de Lochsa River op 520 m tot de Trapper Peak op 3.096 m, dus reken op sneeuw hoog boven en dicht naaldbos lager.

Het wildernisgebied herbergt een van de grootste wapitiherden van de Verenigde Staten en een gezonde populatie dikhoornschapen. Het is ook een van de gebieden waar wilde roedels van de grijze wolf worden heringevoerd. De Trapper Peak is met 3.096 m het hoogste punt, terwijl de Lochsa River tot 520 m daalt.