Wagon Mound National Historic Landmark, Nationaal historisch monument in Wagon Mound, New Mexico.

Wagon Mound is een ongeveer ruitvormige mesa in het noordoosten van New Mexico, waarvan het hoogste punt ongeveer 6.930 voet (2.110 m) bereikt. Het dorp Wagon Mound ligt direct ten westen, met twee kleine mesas genaamd Pilot Knobs verder westelijk. New Mexico State Road 120 loopt van het dorp oostwaarts langs de noordzijde van de mesa, en State Road 271 zuidoostwaarts langs de zuid- en westzijde.

Wagon Mound was het laatste grote oriëntatiepunt op de Cimarron Cutoff van de Santa Fe Trail vóór Santa Fe, en de route werd veel gebruikt van ongeveer 1822 tot de Amerikaanse Burgeroorlog. De Santa Clara Canyon, ongeveer 3,2 km noordwestelijk, had een bron die water leverde, maar de ligging stelde groepen die er kampeerden bloot aan aanvallen; een bijzonder grote aanval, het bloedbad van Wagon Mound, vond plaats in 1850. Het verkeer nam af in de jaren 1870, toen de spoorweg de streek bereikte langs het traject van de route.

Het dorp Wagon Mound is genoemd naar de butte, waarvan de silhouet reizigers op de Santa Fe Trail aan een huifkar deed denken. De butte en de Santa Clara Canyon, ongeveer 3 km noordwestelijk, zijn samen tot National Historic Landmark verklaard; de bron in de canyon was de watervoorziening waar groepen gewoonlijk hun kamp opsloegen.

De New Mexico State Road 120 loopt vanaf het dorp Wagon Mound oostwaarts langs de noordkant van de mesa, en State Road 271 loopt vanaf het dorp zuidoostwaarts langs de zuid- en westkant. De butte ligt direct ten oosten van het dorp, met de twee kleine mesas Pilot Knobs ten westen ervan. Hij is nog zichtbaar vanaf de Rabbit Ears, het volgende grote oriëntatiepunt verder oostwaarts.

De rotsformatie kreeg zijn naam omdat het van bepaalde gezichtspunten op een bedekte wagen lijkt. Dit toont hoe mensen namen creëerden op basis van de natuurlijke vormen die zij in het landschap observeerden.