Timpanogos Cave National Monument, Kalkstenengrottensysteem in American Fork Canyon, Utah, Verenigde Staten.

Het Timpanogos Cave National Monument beschermt drie verbonden grotten in de rotswanden van American Fork Canyon: Hansen Cave, Middle Cave en Timpanogos Cave, verbonden door in de jaren 1930 gebouwde tunnels. Binnen zijn stalactieten, stalagmieten, flowstone, grottenpopcorn en gedraaide helicdtieten te zien, waaronder het Grote Hart van Timpanogos. Een verhard pad van 2,4 km stijgt 333 m naar de ingang.

Martin Hansen vond Hansen Cave in oktober 1887 tijdens hout hakken, nadat hij poema-sporen de canyonhelling op was gevolgd. In 1913 vonden tieners James Gough en Frank Johnson Timpanogos Cave, maar de ingang raakte zoek tot Vearl Manwill die op 14 augustus 1921 herontdekte. In oktober vond de familie Hansen Middle Cave. Het monument werd op 14 oktober 1922 aangewezen en de National Park Service nam het beheer in 1933 over.

De naam Timpanogos komt van een Ute-woord voor de Provo River; het grottenstelsel is genoemd naar de Mount Timpanogos erboven. Het culturele leven van het monument draait vandaag om rangergeleide tochten: groepen van hoogstens 20 personen betreden de grotten via een kunstmatige ingang bij de opening die Martin Hansen in 1887 vond, gaan door naar de Middle Cave en dan de Timpanogos Cave, en verlaten ze via een kunstmatige uitgang. Het Grote Hart van Timpanogos, een formatie uit meerdere vergroeide stalactieten, is waar bezoekers het vaakst naar vragen.

Het geplaveide pad naar de ingang is 2,4 km lang en stijgt 333 m, dus reken tijd voor de klim. Rondleidingen zijn meestal van mei tot september, afhankelijk van sneeuw en financiering. Groepen zijn beperkt tot 20 personen met minstens 10 minuten ertussen; reserveer in de zomer vooraf, want wachttijden kunnen uren duren.

De helicdieten in de grot zijn holle, gedraaide en spiraalvormige buisjes van calciet of aragoniet die groeien in richtingen die niet door de zwaartekracht worden bepaald. Water stroomt door het buisje en verdampt, waarbij een mineraalafzetting aan de punt achterblijft. Sommige zijn hol genoeg voor capillaire effecten; het ontstaan van de vaker voorkomende massieve vormen is nog niet opgehelderd.