Lovelock Cave, Prehistorische grot in Nevada, Verenigde Staten

Lovelock Cave is een rotsabri en grot van ongeveer 150 voet (46 m) lang en 35 voet (11 m) breed, uitgesleten door golfslag in gelaagde beige en grijze rots ten noorden van de Humboldt Sink. De brede, schaduwrijke opening ligt onder een overhang, met een helling van licht puin die naar de ingang leidt. Rechts van de opening staat een bord op een paal.

Mensen begonnen de grot rond 2580 voor onze tijdrekening te gebruiken en bleven er tot ongeveer 1000 voor onze tijdrekening, toen veranderende omstandigheden en het terugtrekken van het meer de levenswijze veranderden. Archeologen hebben vanaf 1911 duizenden voorwerpen gevonden die de dagelijkse routines en vaardigheden van deze vroege bewoners tonen.

De mondelinge overlevering van de Paiute ziet de menselijke resten in de grot als die van de Si-Te-Cah, wat „tule-eters” zou betekenen; dit volk zou in de grot schuiling hebben gezocht en door rook om het leven zijn gekomen. Sarah Winnemucca Hopkins, dochter van opperhoofd Winnemucca, legde deze verhalen vast in Life Among the Paiutes. De naam Lovelock komt van een nabijgelegen ranch, niet van de bewoners van de grot.

De toegang gaat via een pad vanaf Churchill County Road 399, waar borden de archeologische betekenis van de plek uitleggen. De lente of de herfst zijn de beste tijden om te bezoeken, wanneer de woestijntemperaturen aangenamer zijn.

De opgraving van Mark Raymond Harrington en L.L. Loud in 1924 in kuil 12, lot 4, leverde elf eendenlokkers op: acht beschilderd en met veren, drie onafgemaakt. Ze zijn gebonden van tule, een grasachtig kruid, en zijn originele stukken, nu in het National Museum of the American Indian.