Zion National Park, Nationaal Park in Utah, Verenigde Staten

Zion National Park ligt in het zuidwesten van Utah en beslaat een gebied waar diepe canyons, hoge rode zandstenen kliffen en de Virgin River het terrein vormen. De rotswanden bereiken hoogtes tot 800 meter en vormen smalle valleien die paden en waterlopen bevatten die door het landschap lopen.

In 1909 riep president William Howard Taft het Mukuntuweap National Monument uit om de canyon te beschermen. In 1918 stelde Horace Albright van de nieuwe National Park Service voor het te vergroten en om te dopen tot Zion, een mormoonse term; historicus Hal Rothman zag hierin een keuze voor bezoekers die vreemde namen afschrikten. Het Congres herbestemde het op 19 november 1919 tot Zion National Park, ondertekend door Woodrow Wilson.

De naam Zion komt van een Hebreeuws woord voor Jeruzalem, dat mormoonse kolonisten op de canyon toepasten; ook andere namen in het park, zoals het Hof van de Patriarchen en de Tempel van Sinawava, komen uit de Bijbel of de Paiute-traditie. Zuidelijke Paiute komen nog steeds om religieuze redenen in het park en om zeldzame planten te verzamelen. De canyonweg eindigt bij de Tempel van Sinawava, genoemd naar de coyotegod van de Paiute.

Een gratis shuttleservice verbindt de belangrijkste startpunten van wandelpaden en uitkijkpunten langs de hoofdweg door de canyon tijdens lente, zomer en herfst, waardoor het makkelijker wordt om tussen verschillende gebieden te bewegen zonder auto. De meeste paden zijn duidelijk gemarkeerd, maar sommige gaan door water of over gladde rotsen, dus stevig schoeisel en paraatheid voor wisselende omstandigheden helpen om een veiliger bezoek te garanderen.

De rotslagen onthullen negen verschillende geologische formaties die vorm kregen over 150 miljoen jaar en nu verschijnen door voortdurende erosie, wat een zichtbare dwarsdoorsnede van diepe tijd biedt. Bezoekers kunnen deze lagen volgen langs de canyonwanden tijdens het wandelen en zien hoe oude omgevingen boven op elkaar gestapeld zijn.