Semiahmoo Harbor Light

De Semiahmoo Harbor Light was een achthoekige houten vuurtoren gebouwd op palen boven het water. De structuur bevatte een woongedeelte van anderhalf verdieping met een centrale lantaarn op het puntdak.

Gebouwd in 1905, diende de vuurtoren bijna 4 decennia schepen die door de Golf van Georgia en de Straat van Puget navigeerden. Het stopte met werken in 1944 toen technologische vooruitgang in navigatie de functie overbodig maakte.

Het ontwerp van de vuurtoren door architect Carl Leick van de Vuurtoren Raad weerspiegelde vergelijkbare architectuurpatronen als de Desdemona Sands Vuurtoren.

De voormalige locatie van de vuurtoren wordt het best van een boot bekeken, waar nu een moderne navigationstoren door de Kustwacht wordt beheerd. Toegang tot de baai is het hele jaar mogelijk, hoewel wateromstandigheden en weer beïnvloeden hoe dicht je het terrein kunt benaderen.

De vuurtoren gebruikte een Daboll-trompet-mistseinsysteem dat twee gallon olie verbruikte telkens wanneer het werd geactiveerd. Dit mechanische waarschuwingsapparaat stelde wachters in staat om naderende schepen door geluid te waarschuwen als de zichtbaarheid op het water slecht was.