Bell Field, Universiteitsstadion bij Oregon State University, Corvallis, Verenigde Staten

Bell Field was een openluchtatletiekstadion op de campus van Oregon State College in Corvallis, Oregon, met lage, grotendeels overdekte tribunes in een hoefijzer dat naar het noorden opende, in een gebruikelijke noord-zuidoriëntatie op 230 voet (70 m) hoogte. De capaciteit groeide van staanplaatsen naar ongeveer 21.000 na de oosttribune van 1947. Het lag direct ten westen van het honkbalveld, evenwijdig aan de eerstehonklijn.

Bell Field opende in 1909, niet in 1910, bij het Oregon Agricultural College en werd in 1921 vernoemd naar J.R.N. "Doc" Bell, regent van het college en zelfbenoemd mascotte van het footballteam. De capaciteit groeide van 3.000 houten zitplaatsen in 1913 tot ongeveer 21.000 na de uitbreiding van 1947. De Beavers speelden er hun laatste universiteitswedstrijd op 15 november 1952, een 27–6 thuisnederlaag tegen Idaho tijdens homecoming, voordat Parker Stadium in november 1953 opende.

Het stadion werd in 1921 vernoemd naar J.R.N. „Doc” Bell, een presbyteriaanse dominee en regent van het college. In 1894 beloofde hij zijn fedora in de Willamette te gooien als de Aggies Oregon versloegen; na de 18–0 zege dreef de hoed weg en herhaalden fans het ritueel na elke overwinning op het citroengele team.

Bell Field werd in maart 1974 gesloopt nadat het de atletiekafdeling op een sintelbaan had gehuisvest; het in 1976 geopende Dixon Recreation Center staat nu op de plek. Het lag direct ten westen van het honkbalveld, het huidige Goss Stadium at Coleman Field, evenwijdig aan de eerstehonklijn. De vervangende all-weatherbaan opende in 1974 aan de zuidkant van de campus.

Het speelveld veranderde in 1937 van aarde en zaagsel naar natuurlijk gras, in lijn met verbeteringen die op andere stadions van de Pacific Coast Conference werden aangebracht. Deze upgrade toonde hoe universitaire sportfaciliteiten evolueerden om aan veranderende verwachtingen te voldoen.