Loomis Museum, Vulkanologisch museum in het Manzanita Lake gebied, Californië.
Het Loomis Museum is een eenlaags rechthoekig gebouw van lokaal vulkanisch gesteente in onregelmatig breuksteenverband met geslepen vlakken, ongeveer 25 bij 60 voet, met kleine uitbouwen aan de achterzijde waardoor het T-vormig is. Het heeft opvallende gekanteelde, getrapte dakranden, een hoofdingang met zijlichten en een bovenlicht onder een luifel op consoles, en een dak van groene tegels. Het interieur bestaat vooral uit één grote zaal.
Benjamin Franklin Loomis bouwde deze structuur in 1927 om zijn foto's van de uitbarstingen van Lassen Peak uit 1915 te tonen. Het museum werd opgericht als registratie van een van de laatste grote vulkaanuitbarstingen in de continentale Verenigde Staten.
Het museum werd op 4 juli 1927 geopend als Mae Loomis Memorial Museum, vernoemd naar Luisa Mae Loomis, het enige kind van de Loomises, dat in 1920 overleed. Er zijn foto's van Benjamin Franklin Loomis van de uitbarstingen van Lassen Peak in 1915 te zien, plus gesteentemonsters en voorwerpen van de plaatselijke indianen. Links van de ingang hangt een Mather-plaquette aan de gevel.
Het seismografengebouw staat ongeveer 14 m ten noordoosten van het museum; de drie grote ramen geven zicht op de apparatuur binnen. Museum en station horen bij het historische district Manzanita Lake Naturalist's Services, ingeschreven op 23 juni 2006. Het museum werd in 1994 gerenoveerd, het seismografengebouw in 1995.
Het gebouw zelf is gemaakt van verschillende soorten lokaal vulkanisch gesteente, wat het een soort driedimensionaal leermiddel maakt over de geologische verscheidenheid van de regio. Bezoekers kunnen de verschillende gesteentesorten in de muren en structuren herkennen, waardoor zij de geologie uit eerste hand kunnen verkennen.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 95.489 bijdragers wereldwijd.