Punta Gorda Light, Vuurtoren in Humboldt County, Californië, Verenigde Staten

Punta Gorda Light is een kleine tweelaagse vuurtoren van gewapend beton, waarvan de cilindrische toren wordt bekroond door het metalen frame van de lantaarnkamer. Het betonnen oliehuis staat ernaast. Alle andere gebouwen van het station — drie woningen, een houten mistseinhuis, een smederij, drie schuren en een stal — werden na de sluiting door het Bureau of Land Management verbrand.

De vuurtoren van Punta Gorda werd in 1911 gebouwd en in 1912 voor het eerst ontstoken. Na de Tweede Wereldoorlog maakte de afgelegen ligging het onderhoud te duur: er werd een lichtboei voor de kust geplaatst, de Fresnel-lens van de vierde orde verwijderd en het station in 1951 dichtgespijkerd en buiten werking gesteld. Het wachtershuis en de andere gebouwen werden later gesloopt; het betonnen gebouw en het oliehuis bleven staan. In 1976 werd het opgenomen in het National Register of Historic Places.

De afgelegen ligging bezorgde het station de bijnaam 'Alcatraz van de Vuurtorens'. Het grootste deel van de bedrijfsjaren bereikte men het te paard, bij goed weer met een paardenwagen. Frederick A. Harrington was in 1911 de eerste bewaker, Samuel 'Hank' Mostovoy de laatste tot de sluiting in 1951.

De toegang loopt via een korte wandeling vanaf het einde van een 4WD-weg of via een iets langere wandeling zuidwaarts over het strand vanaf de kampeerplaats bij de monding van de Mattole River. De post is afgelegen; neem water mee en houd daglicht voor de terugweg.

Old Bill was een dienstpaard van de kustwacht dat dertig jaar in Punta Gorda diende als rij-, pak- en koetspaard, tot het station in 1951 sloot. Het grootste deel van de bedrijfsjaren van het licht was de toegang te paard, of bij goed weer per paardenwagen, en de voorraden kwamen op zijn rug aan.