San Francisco Bay Salt Ponds, Zoutverdampingsvijvers in de Baai van San Francisco, Californië, Verenigde Staten

De zoutmeren van San Francisco Bay vormen een uitgebreid netwerk van ondiepe bassins waar zeewater verdampt om op natuurlijke wijze zout te vormen. Het systeem beslaat duizenden hectare en is verbonden door kanalen en dijken die de waterstroom tussen de meren regelen.

De Ohlone lieten baaiwater verdampen in getijdenpoelen voordat de goudkoorts in de jaren 1850 de industriële zoutwinning bracht. Kleine familiebedrijven werden overgenomen door de Oliver Salt Company in Mount Eden en Leslie Salt in Newark. Cargill kocht Leslie in 1978 en verkocht in 2003 de meeste poelen voor het South Bay Salt Pond Restoration Project.

De ohlone wonnen zout door baaiwater te laten verdampen in natuurlijke getijdenpoelen; de productie gaat terug tot de tijd dat zij de enige bewoners van het gebied waren. Later werden de bassins een kerngebied voor meer dan een miljoen watervogels, waaronder grote tafeleenden, rosse stekelstaarten en sneeuwplevieren langs de Pacifische trekroute.

De toegang loopt via het Don Edwards San Francisco Bay National Wildlife Refuge en de aangrenzende paden langs de baai; rondleidingen leggen zoutwinning en het South Bay Salt Pond Restoration Project uit. De bassins zijn om veiligheids- en natuurbeschermingsredenen omheind, blijf op de dijken en gemarkeerde paden. De winter- en voorjaarstrek brengt tot 200.000 vogels in één bassin.

De meren veranderen van kleur van groen naar roze naarmate de zoutconcentratie toeneemt en water langer in de bassins blijft. Deze opvallende verandering gebeurt omdat specifieke microorganismen in zeer zout water groeien en de meren met hun pigmenten kleuren.