Golden Gate

De Golden Gate is een zeestraat die de baai van San Francisco verbindt met de Stille Oceaan in Californië. De waterweg loopt ongeveer 5 kilometer lang, geflankeerd door steile klippen aan beide zijden, met een hoofdvaargeul die tot zo'n 90 meter diepte reikt.

Kapitein John C. Fremont gaf de zeestraat in 1846 de naam Golden Gate, geïnspireerd door de vorm en de belofte van handel. De doorgang kreeg bekendheid na de ontdekking van goud in Californië in 1848 en diende als belangrijkste toegangspunt voor schepen met gelukzoekers uit de hele wereld.

Vóór de komst van de Europeanen gebruikten Ohlone-groepen aan de kust de omringende wateren voor visserij en handelsroutes tussen de baai en de oceaan. De zeestraat werd later een symbool van de westelijke expansie tijdens de Californische goudkoorts.

De getijdenstromen in het kanaal zijn sterk, vooral tijdens eb en vloed, wat de navigatie voor vaartuigen moeilijk maakt. Het beste uitzicht heb je vanaf verhoogde uitkijkpunten langs de kustlijn of vanaf het water tijdens boottochten.

Dichte mistbanken rollen door de zeestraat wanneer warme binnenlandse lucht koud oceaanwater ontmoet, een verschijnsel dat regelmatig het zicht vermindert. Deze omstandigheden hebben eeuwenlang de maritieme verkeerspatronen beïnvloed en beïnvloeden het lokale klimaat nog steeds.