Panhandle, Stadspark tussen Haight-Ashbury en Western Addition, San Francisco, Verenigde Staten.

De Panhandle is een smal openbaar park in San Francisco, drie kwart mijl lang en één huizenblok breed, begrensd door Fell Street en Oak Street en doorsneden door Masonic Avenue. Twee verharde paden, waarvan één voor fietsers, lopen over de hele lengte, met basketbalvelden, een speeltuin, een buitenfitness en een toilet tussen Stanyan en Masonic. Aan de oostkant staat het William McKinley Memorial, ingewijd in 1904.

William Hammond Hall beproefde hier in 1870 zijn plan voor een groot park in San Francisco en gebruikte de Panhandle als laboratorium voor duinbevestiging. Hij zaaide gerst, daarna helmgras met gele lupine, en toen het zand hield kwamen Monterey-dennen, cipressen en eucalyptus erbij. Later werden honderden boomsoorten uit de hele wereld geplant.

Het park ontstond uit gemeenschapsverzet tegen een snelwegproject in de jaren zestig en werd omgezet in een plek voor fietsroutes en buitenbijeenkomsten. Dit besluit vormde het karakter van de buurt en weerspiegelt de waarden van het gebied tot vandaag.

Twee verharde paden lopen over de hele lengte van het park van oost naar west, waarvan één open is voor fietsers, en kortere paden doorsnijden het van noord naar zuid. Masonic Avenue snijdt het in het midden door, en in het westelijkste blok buigen Oak en Fell Street af en komen samen. Toiletten, een speelplaats, basketbalvelden en een buitenfitness staan in het westelijke deel tussen Stanyan en Masonic.

De Panhandle was het proefterrein van William Hammond Hall vóór Golden Gate Park: vanaf 1870 testte hij gerst en daarna strandgras met gele lupine om de duinen vast te leggen. Toen de grond eenmaal stabiel was, kwamen er honderden boomsoorten in, waaronder Baileys acacia, Japanse taxus, zwarte walnoot, Queensland-kauri en Italiaanse els.