Pawleys Island Historic District

Het historische district van Pawleys Island is een woongebied met 12 behouden gebouwen uit de periode 1780 tot na de Eerste Wereldoorlog. Elke structuur rust op hoge bakstenen funderingen, heeft meerdere veranda's en verbindt zich via overdekte loopbruggen met aparte keukens.

De eerste huizen werden gebouwd vanaf 1780 en tonen de ontwikkeling van kustarchitectuur over meer dan 100 jaar. Deze periode omvat vroege Amerikaanse onafhankelijkheid, de Burgeroorlog en het naoorlogse tijdperk, elk zichtbaar in subtiele veranderingen in bouwstijl.

De huizen tonen hoe bouwstijlen uit West-Indie zich aanpasten aan het kustklimaat, zichtbaar in hun open veranda's en ventilatiesystemen. Dit ontwerp kwam van bewoners die Caribische kennis meebrachten en deze vormgaven om in de lokale omgeving te passen.

De verhoogde funderingen beschermen gebouwen tegen overstromingsschade, en de open indeling biedt natuurlijke luchtcirculatie in de vochtige kustomgeving. Bezoekers moeten beseffen dat de huizen op particulier eigendom staan en van buitenaf het best kunnen worden bekeken.

De huizen hebben aparte keukengebouwen verbonden door overdekte loopbruggen, een ontwerp dat keukenbranden uit woonomgevingen hield. Deze praktische oplossing was gebruikelijk in hete, vochtige kustgebieden en toont hoe bewoners met dagelijkse gevaren omgingen.