USS Laffey, Geconserveerde torpedobootjager in Mount Pleasant, Verenigde Staten

De USS Laffey is een torpedobootjager van de Allen M. Sumner-klasse, te water gelaten in 1943 en in februari 1944 in dienst gesteld. De grijze romp draagt het witte nummer "4" bij de boeg, en twee afgeronde 5-inch geschuttorens staan voorop. Een hoge vakwerkmast met radarantennes rijst midscheeps op, met één schoorsteen en blokvormige dekhuizen achterop.

De Laffey werd in juni 1943 op stapel gezet bij Bath Iron Works en op 8 februari 1944 in dienst gesteld; hij vocht voor het eerst op D-day, 6 juni 1944, bij Utah Beach. Op 16 april 1945 doorstond hij op radarpost 1 ten noorden van Okinawa de aanval van ongeveer 50 Japanse vliegtuigen: vier bommen troffen en zes kamikazes stortten op het schip, met 32 doden en 71 gewonden, maar het zonk niet.

Het schip draagt de bijnaam 'The Ship That Would Not Die' nadat het op 16 april 1945 voor Okinawa de kamikazeaanval overleefde: zes kamikazevliegtuigen troffen het en vier bommen ontploften aan boord, maar het bleef drijven. De naam wordt nog steeds door marineveteranen gebruikt. Bezoekers kunnen door de bemanningsverblijven en het gevechtsstation lopen waar commandant Frederick Becton weigerde het schip te verlaten.

Bezoekers kunnen verschillende delen van het schip onafhankelijk verkennen, waarbij sommige secties zoals de machinekamers via metalen trappen toegankelijk zijn. Het schip ligt in een havengebied met andere historische schepen, waar openingstijden kunnen variëren, dus controleer vooraf.

Op 16 april 1945 werd het schip getroffen door vier bommen en geramd door zes kamikazevliegtuigen; 32 bemanningsleden kwamen om en 71 raakten gewond, maar het schip bleef drijven. Commandant Frederick Becton weigerde het schip te verlaten; het werd later gerepareerd op de Todd-werf in Tacoma en weer in dienst gesteld.