Brookland Plantation, Grieks Revival plantage op Edisto Island, South Carolina.

Brookland Plantation is een houten huis van twee verdiepingen op Edisto Island in South Carolina, op een verhoogde bakstenen fundering en met horizontale houten gevelbekleding. Een portiek over de volle hoogte van vier vierkante zuilen met eenvoudige kapitelen beslaat het rechterdeel van de voorgevel en overdekt een porch op de begane grond en een balkon op de verdieping met houten leuning. Links loopt, iets teruggelegen, een vleugel van één verdieping met eigen schilddak door, en daarachter rijst een hoge bakstenen schoorsteen op. De kern van het huis is van zwart cipressenhout gebouwd.

Brookland Plantation bestond eind achttiende eeuw al als woning van Joseph en Martha Jenkins, die op de boerderij begraven liggen. De kern van het huidige huis, van zwart cipressenhout, dateert mogelijk uit 1800 tot 1807, hoewel architectuurhistoricus Samuel G. Stoney de jaren 1840 aannemelijker vond; Robert Mills wordt als architect gesuggereerd. Ephriam Mikell Seabrook gebruikte het land voor de Burgeroorlog als katoenplantage, en Henry Seabrook verloor het in 1872 bij een belastingverkoop, toen H.E. Young en James Lowndes de toenmalige 300 acres voor 471 dollar kochten.

Joseph en Martha Jenkins, de vroegst bekende eigenaren, liggen op de boerderij begraven, en de oude schoolbel van het jongenshuis hangt in de achtertuin. Het huis diende van 1958 tot 1968 als Brooklands Home for Boys, waarna het tehuis naar Orangeburg County verhuisde.

Het eigendom ligt aan Laurel Hill Road en blijft particulier bezit met beperkte toegang voor bezoekers. Wie het wil bezoeken moet vooraf toestemming regelen.

De kern van het huis werd gebouwd van zwart cipressenhout, de zijpaviljoens kwamen later; de foto toont een terugliggende eenlaagse vleugel links van het hoofdvolume. Architectuurhistoricus Samuel G. Stoney plaatste de bouw eerder in de jaren 1840 dan rond 1800-1807, en Robert Mills is als architect geopperd. De oude schoolbel van het Brooklands Home for Boys, dat het terrein vanaf 1958 gebruikte, hangt in de achtertuin.