Canaveral National Seashore, Nationale kust in Florida, Verenigde Staten

Canaveral National Seashore is een 24 mijl lange kuststrook op een barrière-eiland tussen New Smyrna Beach en Titusville, verdeeld over Volusia en Brevard County. Er zijn drie stranddelen: Playalinda in het zuiden, Klondike in het midden en Apollo in het noorden, met duinen, mangroven en een groot deel van de Mosquito Lagoon erachter. Het zand is lichtbruin, met voetsporen en donkere brokstukken; lage duinen dragen donkere begroeiing en langs de oever groeien hoge, dunne grassen met bruine aren.

Paleo-indianen jaagden, verzamelden en verbouwden hier later gewassen vanaf 2000 v.Chr. en lieten heuvels en schelpenhopen achter. Castle Windy, een 5 meter hoge schelpenhoop op het barrière-eiland, dateert uit 1200 n.Chr. en bleef nog driehonderd jaar in gebruik. Turtle Mound, met 11 meter de grootste schelpenhoop, heette bij vroege Spaanse kaartenmakers Surruque en diende later zeelieden als oriëntatiepunt; William Bartram beschreef hem in 1774, André Michaux in 1788.

Spaanse kaartenmakers van de 16e eeuw noteerden Canaveral en Los Moquitos, nu Cape Canaveral en Mosquito Lagoon, onder de oudste plaatsnamen van Noord-Amerika. Turtle Mound, een 35 voet hoge schelpenheuvel, diende zeelieden als oriëntatiepunt en werd door vroege Spaanse kaartenmakers Surruque genoemd, naar het inheemse volk dat er woonde. De natuuronderzoekers William Bartram in 1774 en André Michaux in 1788 beschreven hem.

Verschillende bootlanceergebieden en kajakinstappunten zijn verspreid langs de kust. Strandtoegang kan tijdelijk worden gesloten wanneer er raketlanceringen plaatsvinden bij het nabijgelegen Kennedy Space Center.

Het strand ondersteunt meer dan duizend plantensoorten en meer dan driehonderd vogelsoorten in zijn beschermde kusthabitats. Deze concentratie van dieren maakt het een bestemming voor vogelwaarnemers die van ver reizen.