Fort De Soto Park, Beschermd kustgebied in Pinellas County, Verenigde Staten.

Fort De Soto Park is een beschermd kustgebied met wit zand, mangroves en waterpaden langs de Golf van Mexico. Het terrein verbindt vijf eilanden via paden die door verschillende natuurlijke habitats kronkelen.

De bouw van Fort De Soto begon in november 1898 en was in 1906 voltooid, met fundamenten van schelpenbeton en muren en plafonds van een mengsel van schelpen, steen en beton. In 1900 vernoemd naar Hernando de Soto, was het een subpost van Fort Dade op Egmont Key, met de batterijen Laidley en Bigelow met 12-inch kustmortieren en 29 gebouwen. Actief van 1898 tot 1910, werd het in 1922 met Fort Dade gedeactiveerd en tegen 1926 ontwapend, op vier mortieren van batterij Laidley na.

Het park is een toegangspunt van de Great Florida Birding Trail en vogelaars kijken vanaf de stranden en paden van de vijf eilanden. De naam Mullet Key herinnert aan de Tocobaga, die van ongeveer 1000 tot 1500 op deze barrière-eilanden woonden en vis, schelpen, kokkels, oesters en wulken uit de golf aten. Een museale tentoonstelling toont het militaire verleden.

Bij de parkingang wordt een toegangsprijs gevraagd, en het terrein biedt kampeerplaatsen en botenlanceerpunten voor bezoekers met eigen vaartuig. De paden zijn geschikt om te wandelen en fietsen, en verschillende vissteigers zijn verspreid over het terrein.

De muren en funderingen van het fort werden gestort met een betonmengsel op basis van schelpen, vermengd met steen in muren en plafonds. Het post had ook bakstenen wegen, betonnen trottoirs en een smalspoor voor de aanvoer van materiaal. In 1917 werden vier van de 12-inch mortieren gedemonteerd en naar Fort Rosecrans in San Diego verscheept.