Navassa Island National Wildlife Refuge, Nationaal natuurreservaat in de Caribische Zee tussen Haïti en Jamaica

Navassa Island National Wildlife Refuge is een afgelegen beschermd gebied in de Caribische Zee tussen Haïti en Jamaica. Het eiland rijst steil op uit het water met kalksteenrotsen, wat een rotsachtig en onbewoond landschap vormt.

Kapitein Peter Duncan claimde Navassa op 19 september 1857 voor de Verenigde Staten onder de Guano Islands Act. De Navassa Phosphate Company begon in 1865 met de winning met 140 contractarbeiders uit Maryland; een oproer in 1889 kostte vijf opzichters het leven en de processen bereikten het Hooggerechtshof in Jones v. United States (1890). Haïti claimt het eiland sinds zijn grondwet van 1874.

De naam van het eiland komt van het Spaanse nava, 'vlakte' of 'veld', gegeven door bemanningsleden van Columbus die er in 1504 landden op zoek naar hulp voor hun gestrande schepen. Haïtiaanse Creoolssprekers noemen het Lanavaz, en Haïti vermeldt 'la Navase' sinds 1874 in zijn grondwetten. Het reservaat is gesloten voor publiek, dus er zijn geen bezoekstradities of activiteiten.

Toegang tot het eiland is niet beschikbaar voor normale bezoekers en vereist speciale toestemming van de Amerikaanse vis- en wildlifedienst. De ruwe kust en instandhoudingsvoorschriften maken bezoeken in wezen beperkt tot geautoriseerde onderzoeksactiviteiten.

Twee van de endemische hagedissen van Navassa, Cyclura cornuta onchiopsis en Leiocephalus eremitus, zijn al uitgestorven; vier andere overleven. De guano werd per spoorwagon naar Lulu Bay gebracht, waar de arbeiders in 'Lulu Town' woonden, zichtbaar op oude kaarten.