Norwood Tower, Neogotische wolkenkrabber in het centrum van Austin, Verenigde Staten

Norwood Tower is een 16 verdiepingen tellend kantoorgebouw in neogotische stijl in het centrum van Austin, met een gevel bedekt met pinakels, waterspuwers en traceerwerk van gegoten betonnen panelen die zijn ontworpen om op kalksteen te lijken. Naast het gebouw staat de Motoramp Garage, een van de vroegste zelfparkeerstructuren in de regio, waar bestuurders via hellingbanen rechtstreeks naar elke verdieping konden rijden zonder gebruik te maken van een voertuiglift.

Financier Ollie Osborn Norwood liet de toren in 1929 bouwen op een perceel in het centrum waar hij eerst de Motoramp Garage had neergezet, voltooid in januari 1928 als de eerste parkeergarage van de stad met hellingen voor zelf parkeren. Bij oplevering was het Austins hoogste commerciële gebouw en derde bouwwerk van de stad, na het Texas State Capitol en het Stephen F. Austin Hotel, en het eerste volledig geklimatiseerde kantoorgebouw. Capital National Bank, vanaf 1934 huurder op de begane grond, kocht het pand in 1944 en gaf het een nieuwe naam; nieuwe eigenaren restaureerden het in 1982-1983 en noemden het Norwood Tower.

Van 1929 tot 1964 was Clarence Odie Williams, een Afro-Amerikaanse inwoner van Austin, de onderhoudsingenieur van de toren; hij had een eigen kantoor met eigen toilet. Williams stelde dat toilet openbaar beschikbaar: vóór de Civil Rights Act van 1964 was het het enige openbare toilet in het centrum van Austin dat openstond voor "gekleurde" gasten, en het werd geregeld bezocht door Afro-Amerikanen met zaken in het centrum.

De toren is gemakkelijk te zien vanuit de omliggende straten in het centrum van Austin, en een wandeling rondom het blok biedt goede uitzichten op zowel de gevel als de bovenste verdiepingen. Wat afstand nemen van het gebouw maakt het mogelijk de daklijn en de algehele vorm van de bovenste verdiepingen duidelijker te zien.

De onderste 13 verdiepingen van het gebouw volgen een vierkante plattegrond, terwijl de bovenste verdiepingen overgaan in een kruisvorm die het aanzicht van het gebouw van bovenaf verandert. Op elke hoek van die bovenste niveaus bevinden zich kleine daktuinen die de kroon van de toren een herkenbaar patroon geven wanneer men het gebouw van een hoger uitkijkpunt bekijkt.