Balekambang

Balekambang is een strand langs de zuidkust van Java dat zich over ongeveer 2 kilometer uitstrekt en wordt gekenmerkt door licht zand en drie kleine eilanden voor de kust die door bruggen met elkaar zijn verbonden. Het grootste eiland herbergt een tempelcomplex met rode en witte structuren, terwijl de andere twee kleinere uitkijkpunten en rustigere gebieden bieden.

Het kustgebied werd in 1978 na de aanleg van wegen toegankelijk voor bezoekers en ontwikkelde zich geleidelijk tot een bestemming voor mensen uit de regio Malang. Lokale autoriteiten erkenden de locatie officieel als toeristische bestemming in 1983 en begonnen met de bouw van basisvoorzieningen.

De naam Balekambang betekent "drijvend paviljoen" en verwijst naar de eilanden die eruitzien als kleine paviljoens op het water. Bezoekers zien vaak lokale vissers die hun netten langs de kust uitleggen en gezinnen die in het weekend onder de beschikbare schuilplaatsen samenkomen.

De reis vanuit het centrum van Malang duurt ongeveer anderhalf tot twee uur en voert door heuvelachtig terrein met soms bochtige stukken. Voorzieningen ter plaatse omvatten overnachtingsmogelijkheden, verkopers van eten, gebedsruimtes en grote parkeerplaatsen voor voertuigen van verschillende grootten.

Wisanggeni Island herbergt zeven natuurlijke bronnen, lokaal bekend als Sumur Pitu, die worden gebruikt bij ceremoniële reinigingsrituelen. Sommige bezoekers komen speciaal om water uit deze bronnen te verzamelen, dat wordt beschouwd als drager van zegeningen voor speciale gelegenheden.