Plaza Dos de Mayo, Openbaar plein in historisch centrum, Lima, Peru.

Plaza Dos de Mayo is een rond plein op de kruising van de Alfonso Ugarte-, Colmena- en Colonial-avenue in Lima. In het midden staat een gegroefde zuil van grijze steen op een getrapte sokkel, omringd door een laag zwart metalen hek, met zittende bronzen figuren op de hoeken en een gevleugelde vrouwelijke figuur met een krans bovenop. Rond het platform liggen paden van rode tegels en grasvelden met rechthoekige roosters.

Het plein werd in 1799 geopend als Óvalo de la Reina, aangelegd door onderkoning Ambrosio O'Higgins bij de oude Callao-poort. Na de slag van 2 mei 1866 doopte president Mariano Ignacio Prado het om en schreef een wedstrijd uit, in 1868 gewonnen door Edmond Guillaume en Louis-Léon Cugnot, die het monument in Parijs goten. De bouw begon op 13 mei 1873, de inhuldiging volgde op 28 juli 1874.

De vier zittende bronzen beelden op de hoeken van het voetstuk verbeelden Peru, Bolivia, Chili en Ecuador, de leden van de Quadruple Alliantie tegen Spanje. De prijsvraag van 1868 eiste vier beelden voor deze landen; de buste van José Gálvez werd bovenop vervangen door de gevleugelde Victoria met een krans. De naam van het plein komt van de datum van de slag in 1866.

Het plein ligt op de kruising van de Avenidas Alfonso Ugarte, Colmena en Colonial, aan de zuidwestrand van de bufferzone van het historische centrum. Een verkeerstunnel loopt onder het plein door, zodat doorgaand verkeer ondergronds gaat. Bij de werkzaamheden van 2024 werden voetgangersoversteekplaatsen aangekondigd die het plein verbinden met de Paseo Colón en de Jirón Paraguay.

Het monument werd in Parijs gemaakt door architect Edmond Guillaume en beeldhouwer Louis-Léon Cugnot en tussen 1873 en 1874 verscheept en in Lima weer opgebouwd. Het kostte 220.000 frank, plus ongeveer 10.000 frank voor transport en plaatsing. De gevleugelde figuur bovenop is een Victoria met krans; zij verving de oorspronkelijk geplande buste van José Gálvez.